Poznaj atom

Ogólna charakterystyka krajowego systemu elektroenergetycznego

Czwartek 06 grudnia 2012

System elektroenergetyczny to zespół wzajemnie powiązanych elektrycznie urządzeń służących do wytwarzania, przesyłania, rozdziału, przekształcania, akumulowania oraz użytkowania energii elektrycznej. W skład systemu elektroenergetycznego wchodzą również urządzenia niezbędne do sterowania i nadzoru nad jego pracą.

Krajowy System Elektroenergetyczny (KSE) dzieli się na trzy podstawowe podsystemy:

  • podsystem wytwarzania energii elektrycznej,
  • podsystem przesyłu energii elektrycznej,
  • podsystem rozdziału energii elektrycznej.
W skład podsystemu wytwarzania energii elektrycznej wchodzą wszystkie elektrownie podłączone do KSE, które dzielą się na:
  • elektrownie cieplne (na węgiel kamienny, brunatny, gaz ziemny oraz inne paliwa),
  • elektrownie wodne,
  • elektrownie wiatrowe,
  • elektrownie fotowoltaiczne
  • oraz inne.

Największą elektrownią w Polsce i zarazem największą elektrownią w Europie opalaną paliwem kopalnym oraz największą na świecie opalaną węglem brunatnym jest elektrownia Bełchatów o mocy 5318 MW. Drugą co do wielkości jest elektrownia Kozienice o mocy 2905 MW, natomiast trzecią elektrownią pod względem mocy w Polsce jest elektrownia Turów o mocy 1900 MW.

W skład podsystemu przesyłu energii elektrycznej wchodzą sieci elektroenergetyczne najwyższych napięć - NN tj. 400 i 220 kV oraz połączenia transgraniczne z krajami sąsiednimi, które zapewniają bezpieczeństwo pracy Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Cechą charakterystyczną sieci przesyłowej jest to, że każdy węzeł sieciowy (np. stacja elektroenergetyczna) jest zasilany przynajmniej z dwóch stron, tzn. sieć jest wielooczkowo zamknięta.

Największą w Polsce elektrownią wodną (szczytowo-pompową) jest Elektrownia „Żarnowiec” – miała być częścią kompleksu energetycznego „Żarnowiec”, w którego skład miała wejść Elektrownia Jądrowa Żarnowiec.

Polski system przesyłu energii elektrycznej tworzy infrastruktura, w której skład wchodzi:

  • 1 linia o napięciu 750 kV (obecnie wyłączona, jest to połączenie z Chmielnicką Elektrownią Jądrową na Ukrainie),
  • 73 linie o napięciu 400 kV,
  • 167 linii o napięciu 220 kV,
  • podmorska linia prądu stałego o napięciu 450 kV Polska – Szwecja,
  • 106 stacji elektroenergetycznych najwyższych napięć.

W skład podsystemu rozdziału energii elektrycznej wchodzi sieć wysokich napięć – WN 110 kV, średnich napięć - SN (m. in. 10, 15, 20 i 30 kV) oraz niskich napięć (n. in. 400 V). Sieć wysokich napięć 110kV jest tak gęsta, że trudno byłoby ją umieścić na mapie Polski. Sieć 110 kV jest siecią dystrybucyjną, ale pracuje w układzie pracy sieci przesyłowej – również jest siecią wielooczkowo zamkniętą. W inny sposób funkcjonuje sieć dystrybucyjna średniego napięcia (SN) to jest (m. in. 10, 15, 20, 30 kV), która w większości pracuje promieniowo, czyli jednocześnie każdy węzeł sieciowy jest zasilany z jednego źródła, którym jest tzw. GPZ (Główny Punkt Zasilania). GPZ jest stacją elektroenergetyczną 110 kV/SN. Oczywiście nie znaczy to, że nie ma możliwości zasilenia odbiorców w razie awarii – wtedy istnieje możliwość wykonania odpowiednich operacji łączeniowych, aby przywrócić zasilanie odbiorcom.

Elementem łączącym sieć średniego napięcia z siecią niskiego napięcia są stacje transformatorowe wnętrzowe lub słupowe.
Na końcu łańcucha urządzeń elektrycznych dostarczających energię elektryczną do domów jest sieć niskiego napięcia (400/230V), do której wszyscy mamy bezpośredni dostęp.

Struktura wytwarzania i odbioru energii elektrycznej w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym jest podana w poniższej tabeli.

Facebook