Poznaj atom

Strefy bezpieczeństwa wokół elektrowni jądrowej

Poniedziałek 28 maja 2012

Każda elektrownia wykorzystująca reaktor jądrowy III generacji posiada szereg zabezpieczeń aktywnych i biernych, dzięki którym średnia roczna dawka promieniowania otrzymywana przez okolicznych mieszkańców wynosi ok. 0,002 mSv. Taką samą otrzymuje się zjadając jednego banana lub wypijając kilka szklanek mleka. W tego typu siłowniach prawdopodobieństwo wystąpienia usterki szacuje się na poziomie zaledwie 1:400 000 000. Dla porównania, prawdopodobieństwo rażenia człowieka piorunem wynosi 1:3 000.

W celu ochrony zdrowia i życia osób mieszkających w pobliżu elektrowni, wyznacza się specjalne strefy ochronne. Idea ich ustanowienia narodziła się w latach 50. ubiegłego wieku w Stanach Zjednoczonych z myślą, by w razie potrzeby umożliwić szybką ewakuację mieszkańców. Wyróżnia się trzy strefy ochronne:

  • Strefa zamknięta (Exclusion Area – EZ) – przylega bezpośrednio do elektrowni i pozostaje pod całkowitą jej kontrolą. W jej obrębie przebywają przede wszystkim pracownicy siłowni. Promień strefy zamkniętej zależy od typu i wielkości reaktora jądrowego oraz zastosowanych systemów zabezpieczeń. Długość jej promienia określa się według założenia, że każda osoba znajdująca się w dowolnym punkcie na granicy tej strefy po awaryjnym uwolnieniu produktów rozszczepienia, w ciągu dwóch godzin nie może otrzymać na całe ciało całkowitej dawki większej niż 25 rem (250 mSv). Jest to górna granica dawki promieniowania jonizującego jaką można otrzymać bez obawy o wystąpienie zmian biologicznych w organizmie. Oczywiście w każdym takim przypadku zalecana jest także profilaktyczna wizyta u lekarza. Dla amerykańskich reaktorów jądrowych promień strefy zamkniętej zawiera się w granicach 0,5 – 1,6 km.
     
  • Strefa ograniczonego zamieszkania (Low Population Zone albo Sterilised Zone) określa minimalną odległość od elektrowni, w której możliwe jest budowanie osiedli mieszkaniowych. Dla wyznaczenia jej promienia przyjmuje się, że każda osoba znajdująca się na jej granicy i wystawiona na działanie obłoku promieniotwórczego nie może otrzymać dawki większej niż 25 rem w ciągu całego czasu jego przemieszczenia się. Strefa ta jest położona za strefą zamkniętą. Jej zewnętrzna granica wyznaczana jest w odległości ok. 5 km od elektrowni jądrowej. Ograniczenia wprowadzane na tym obszarze dotyczą kontroli nad rozkładem i gęstością zaludnienia, użytkowania ziemi i zasobów wodnych oraz sieci komunikacyjnej. Opracowując lokalizację elektrowni jądrowej dba się o to, aby w obszarze strefy ograniczonego zamieszkania liczba stałych mieszkańców nie przekraczała 200 osób.
     
  • Strefa objęta planem awaryjnym to obszar położony najczęściej w promieniu ok. 16 – 20 km od budynku siłowni jądrowej. Ta strefa najmniej narażona na skutki potencjalnej awarii, dlatego nie stosuje się tu dodatkowych ograniczeń jak w strefie ograniczonego zamieszkania lecz opracowuje się szczegółowy plan działania w sytuacjach awaryjnych.  Zawierają one między innymi: procedury powiadamiania mieszkańców o powstałym zagrożeniu, przygotowanie personelu pogotowia ratunkowego, ocenę skali zagrożenia i możliwości jej ograniczenia, a także ochronę przed skażeniami i dozymetryczną kontrolę. Szczegółowe procedury dla tej, jak i pozostałych stref opracowuje się indywidualnie dla każdej elektrowni biorąc pod uwagę właściwości obszarów przyległych do siłowni.
     
Facebook